Wat veel mensen niet weten, is dat ik niet alleen optreed in het theater en tijdens evenementen.
Ook heb ik de afgelopen jaren talloze voorstellingen gedaan in verzorgingscentra.
Voor mij zijn dit moeilijke shows als artiest, maar vooral als mens.

Vaak denk ik als ik door een verzorgingscentrum heen loop: Zo wil ik niet ouder worden. Maar soms heb je het niet voor het zeggen in het leven.
Een oudere dame klampte zich eens aan mij vast en keek mij met doordringende, waterige ogen aan.
Ze wilde wat tegen me zeggen, maar het lukte haar niet meer.
Een verzorgster kwam op mij af en hielp me weer vrij te komen.
Ik kreeg het gevoel dat de dame geen zin meer had in het leven en dat ze mij om hulp vroeg.
Verdwaasd liep ik maar door… ik wist niet hoe ik op deze situatie moest reageren.

Die vluchtreactie hebben de verzorgers en verzorgsters totaal niet.
Ze helpen de bewoners de hele dag zoveel ze kunnen. Met aankleden, met douchen, naar het toilet gaan. Met eten, met drinken.
Ze nemen werk op zich – vaak ook nog eens vrijwillig – dat zonder dat we het beseffen mentaal ontzettend zwaar is.
‘Meneer Jansen herkende zijn vrouw niet meer…’
‘Mevrouw Kuipers is gestopt met eten’
‘Mevrouw de Nooij is vandaag overleden’
Alsof het niks is.

Continu zien zij hun bewoners achteruit gaan, continu zien zij hen worstelen met hun lichaam en hun geest.
Ze verzorgen mensen in de laatste fase van hun leven en het is hun taak om daar zoveel mogelijk van maken.
Ze moeten de bewoners, hun familie en later hun nabestaanden kunnen steunen in moeilijke tijden.
Ze moeten hun gevoelens soms even uit kunnen zetten, maar in de tussentijd moeten zij toch met alle liefde die ze in zich hebben blijven zorgen.

Vrolijk vertellen ze mij na een show dat ze weer leven hebben gezien in de ogen van hun bewoners.
Meneer Houben heeft zelfs weer een paar woorden gesproken!
Een ‘opleving’ noemen ze het.
Na de show komen een paar enthousiaste dames naar mij toe: “Wat ben jij toch een leuke knaap met je prachtige ogen. Wat een talent!”
Maar het echte talent werkt daar. Elke dag. In voor- en tegenspoed.
Met veel te weinig hulp van de overheid, maar toch met heel hun hart.

X